Քանի դեռ ծնողներս փող էին աշխատում, մեզ բոլոր բարեկամները սիրում էին.. ինչպես 14 տարեկանում ես մնացի լրիվ մենակ

Հետաքրքիր

live45today-ը գրում է. Քանի դեռ ծնողներս փող էին աշխատում, մեզ սիրում էին: Եվ 14 տարեկանում ես մենակ մնացի, բոլորն ինձնից երես դարձրին.. Մայրս և հայրս երկուսն էլ մեծ ընտանիքներից էին, մենք շատ հարազատներ ունեինք: Նրանք շատ հաճախ օգնություն էին խնդրում, առավել հաճախ ՝ ֆինանսական օգնություն: Եվ ստանում էին։  Ծնողներս շատ բարի էին և օգնում էին նրանց, իսկ դրանից հետո պարտքերի մասին չէին հիշում:

Երբ ես դարձա 14 տարեկան, ծնողներս ավտով թարի ենթարկվեցին: Քամին քշեց բոլոր հարազատներին: Բոլորն ինձ մոռացան։

Ես օգնության հույսով զանգահարեցի ոմանց, բայց նրանք թքած ունեին իմ վրա և նույնիսկ հեռախոս չէին վերցնում: Ծնողներիս մա հից հետո ինձ ուղարկեցին մանկատուն: Այնտեղ ինձ համար շատ դժվար էր, և ես անընդհատ լ աց էի լինում: Ես պարզապես չէի կարողանում ընտելանալ դրան: Բարեբախտաբար աշխարհում լավ մարդիկ կան։ Մեր տան մոտ գտնվող խանութի վաճառողուհին որոշեց ինձ որդեգրել։ Նրանց դուտսրը 5 տարեկան էր։ Մայրս ժամանակին նրանց օգնել էր և նրանք չէին մոռացել և ի նշան երախտագիտության նրանք որոշեցին ինձ որդեգրել։ Նրանք ինձ հիանալի կրթություն տվեցին, և հիմա ես անկախ մարդ եմ ` լավ աշխատանքով: Ես գնեցի ծնողներիս համար ամառանոց և թանկարժեք մեքենա:

Նաև հիմա ես վճարում եմ իմ փոքր քրոջ կրթության համար: Ինձ համար կարևոր է հատուցել նրանց իրենց բարության համար, որը նրանք ինձ տվեցին: Հիմա նրանք իմ ամենաթանկ մարդիկ են: Բայց վերջերս իմ հարազատները կրկին հայտնվել են և հյուր են կանչում։ Ես նրանց գրողի ծոցն եմ ուղարկել։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց live45today

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.