Ծերանոցում հայտնված մայրը կյանքի վերջին րոպեներին որոշեց որդուն ասել մի գաղտնիք, որը նրան մեծ ցա վ պատճառեց, բայց արդեն շատ ուշ էր

Հետաքրքիր

Մայրը երկար ժամանակ այդ մասին լռել է, սակայն վերջում որոշում է կիսվել որդու հետ: Հաճախ մենք չենք գնահատում այն, ինչ անում են մեր ծնողները: Նրանք միշտ մեր կողքին են հենց ծնված պահից և միշտ համբերատար: Նրանք մեզ սովորացնում են ոչ միայն մանրուքներ, այլև՝ ինչպես հաղթահարել կյանքի դվարությունները: Երբ նրանք հասնում են մի այնպիսի տարիքի, որ զգում են այն կարիք և խնամք, որը մենք զգացել ենք լինելով շատ փոքր:

Հաճախ երեխաները որոշում են ծնողներին ուղարկել ծերերի համար նախատեսված հատուկ խնամքի կենտրոններ. կամ նրա համար են այդ անում, որ ժամանակ չունեն, կամ էլ նրա համար, որ դա շատ հեշտ միջոց է: Իսկ իրականում դա ծնողների համար իսկական տան ջանք է: Այս պատմությունը մի ընտանիքի մասին է, որը բաղկացած է հայր, մայր և որդի անդամներից: Հոր մահից հետո որդին որոշում է մորն ուղարկել գատուկ խնամքի կենտրոն:

Նրա այդ քայլի պատճառը ժամանակի և համբերության բացակայությունն էր: Մորը ծերանոց ուղարկելուց հետո որդին ոչ հաճախ է այցելում նրան: Մի անգամ նրան զանգահարեցին և ասացին, ո մայրը հի վանդ է և շատ շուտով կմա հանա: Որդին դա լսելուց հետո հուսահատ գնաց ծերանոց: Նա փորձեց իմանալ՝ կարող է ինչ-որ բան անել նրա համար, ինչին մայրը պատասխանեց.

«Ես ուզում եմ, որ դու այստեղ տեղադրես օդափոխիչներ: Բացի այդ գնիր սառնարան, որպեսզի ուտելիքը չփչանա, դրա համար հաճախ սոված ենք քնել»: Այդ խնդրանքը որդուն զարմացրեց և նա մորը հարցրեց, թե ինչու այսքան ժամանակ այդ մասին չէր ասում: Մայրը նայեց որդուն և տխուր պատասխանեց.

«Որդիս, ես կարողացա հարմարվել այստեղի կյանքին՝ սո վին և շոգին, դա այդքան էլ վա խենալու չէ: Ես վա խենում եմ, որ դու այս ամենին չես հարմարվի, երբ քեզ էլ ժամանակին այսպիսի տեղ ուղարկեն քո երեխաները…»

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.